Rower miejski podobnie jak rower górski ma dwie standardowe wersje: męską i damską. W tej pierwszej istnieje rama konwencjonalna, czyli górna rura równoległa do podłoża, która łączy rurę podsiodłową z główką ramy (lub kierownicą).

Z kolei rower damka pozbawiony jest tej rury. Ściślej rzecz biorąc, jest ona znacznie obniżona i prowadzona niemal przy rurze dolnej. Dzięki temu pojazd jest stabilny, a także umożliwia jazdę w spódnicy. Jednak brak rury górnej osłabia sztywność ramy, przez co obniża się jej ciężar nośny. Dlatego nie zaleca się, by dobrze zbudowani i masywni mężczyźni jeździli damkami, gdyż mogą ona tego nie wytrzymać.

Drugą różnicą ramy damskiej i męskiej jest położenie rury podsiodłowej. W damkach jest ona ustawiona bardziej pionowo. W efekcie siodełko rowerowe jest bliżej kierownicy. To pozwala z kolei na bardziej wyprostowaną pozycję pleców w czasie jazdy.

Klasyczny holenderski rower waży ok. 20 kg. Pełne wyposażenie (kosz rowerowy, bagażnik rowerowy, przerzutka, przyczepa rowerowa) podnosi wagę do 25 kg. Dlatego konstruktorzy postarali się o lżejsze komponenty i obecnie nowsze modele mają ramy aluminiowe.

Rower miejskie nadaje się na równe, utwardzone trasy rowerowe. Bardziej urozmaicone ścieżki rowerowe (np. leśny szuter) dla komfortu jazdy wymagają posiadania amortyzatorów.